En verimli görüşme için şu üçlü yeterlidir: (1) Olay özeti (2–3 cümle), (2) hedef (ne istiyorsunuz?), (3) belgeler.

• Tebligat/mahkeme evrakı, icra evrakı, sözleşme, ihtar
• Mesajlar, e-postalar, ekran görüntüleri, ödeme dekontları
• Varsa tanık/kişiler listesi ve tarih akışı

Birçok dosyada doğru danışmanlık, dava açmadan çözümü mümkün kılar. Önce “haklılık” değil, en doğru yol tespit edilir: ihtar, uzlaşma, arabuluculuk, dava veya icra. Hedef “en hızlı” değil, en az riskle en doğru sonuç olmalıdır.

Ücret; işin kapsamına, dosyanın aciliyetine, işlem sayısına ve takip sürecine göre belirlenir. Genellikle iki ana kalem olur: avukatlık ücreti ve yargılama/harç–masraf. Somut fiyatlandırma, dosya incelendikten sonra netleşir.

Avukat–müvekkil ilişkisi gizlilik ilkesine dayanır. Paylaştığınız bilgi ve belgeler, dosyanın yürütülmesi amacıyla değerlendirilir; üçüncü kişilerle paylaşılmaz. (Yasal zorunluluk hâlleri istisnadır.)

En kritik hata “hazırlıksız konuşmaktır”. İfade öncesi; olay akışı, deliller ve riskli cümleler belirlenmelidir.

• Tebligatı ve çağrı sebebini netleştirin.
• Varsa mesaj, kamera, konum, banka hareketi gibi kayıtları toplayın.
• Görüşme öncesi kısa bir strateji belirleyin (susma hakkı/yanlış beyan riski).

Tutuklama kararı, dosyanın içeriğine göre değerlendirilir. Risk değerlendirmesinde genellikle; kaçma şüphesi, delilleri karartma ihtimali ve suçun niteliği

Şikâyet; savcılık aşamasında delillerle birlikte sunulur. Uygulamada; olay anlatımı + delil listesi + talepler net olmalıdır. Delillerin “neye yaradığı” açıklanır; böylece soruşturma doğru yöne kanalize edilir.

Duruşmada amaç; “çok konuşmak” değil, kontrollü ve tutarlı bir savunma sunmaktır. Çelişki yaratacak detaylara girmeden; iddia–delil–cevap düzeni korunur. Spontane açıklamalar, sonradan geri alınamayan riskler doğurabilir.

Anlaşmalı boşanmanın belkemiği protokoldür. Protokol; nafaka, velayet/kişisel ilişki, mal paylaşımı ve tazminat başlıklarını açık ve uygulanabilir şekilde düzenlemelidir. Uygulamada en sık hata: muğlak maddeler ve eksik düzenlemedir.

Velayet değerlendirmesi “anne/baba haklı mı?”dan çok, çocuğun üstün yararı esasına dayanır. Eğitim, bakım düzeni, yaşam koşulları, istikrar ve çocuğun psikososyal ihtiyaçları gibi unsurlar önemlidir. Somut olayda delil seti ve yaşam planı bu çerçevede hazırlanır.

Uygulamada en sık; tedbir nafakası, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası gündeme gelir. Hangi nafakanın uygulanacağı; dava aşaması, tarafların ekonomik durumu ve çocuğun ihtiyaçlarına göre belirlenir.

Somut olaya göre değişmekle birlikte; yazışmalar, foto/video, tanık, resmi kayıtlar, sağlık raporları, banka hareketleri gibi deliller değerlendirilebilir. Asıl mesele “delilin varlığı” kadar hukuka uygunluğu ve iddiayı destekleme gücüdür.

Önce belgeyi okuyup takibin türünü (ilamsız/kambiyo) ve iddiayı netleştirin. Süreler kısa olduğu için gecikmeden hareket edilmelidir. En doğru yol; borcun niteliği, belge durumu ve hedefe göre belirlenir (itiraz, ödeme, yapılandırma vb.).

“Hız” tek başına ölçüt değildir; tahsil ihtimali ve borçlu profili önemlidir. Uygun takip türü seçilir, haciz stratejisi kurulur ve satış/tahsil planı yapılır. Amaç, dosyayı büyütmeden sonuç almaktır.

İtirazdan sonra genellikle; itirazın kaldırılması/iptali veya dava/alternatif yol seçenekleri gündeme gelir. Hangi yolun seçileceği; alacağın dayanağı, belgelendirme gücü ve hedefe göre belirlenir.

Hacizde; uygun malvarlığının tespiti, haciz talebi, haciz uygulaması ve gerektiğinde satış süreci bulunur. Uygulamada kritik olan; doğru hedefe yönelmek (maaş/hesap/taşınır/taşınmaz) ve masraf–fayda dengesidir.

Tahliye yolları dosyanın türüne göre değişir (temerrüt, ihtiyaç, sözleşme ihlali vb.). Uygulamada; doğru ihtar/tebligat düzeni ve süre yönetimi kritik önemdedir. Somut olayda “en hızlı” değil, en az riskli tahliye rotası seçilir.

Kira bedelinin güncellenmesi/uyarlanması ihtiyacı doğduğunda; sözleşme, emsal kiralar ve koşullar birlikte değerlendirilir. Bu davalarda bilirkişi ve emsal çalışması önemli rol oynar.

Tapu davalarında; resmi kayıtlar, sözleşmeler, ödeme belgeleri, yazışmalar, tanık beyanları ve olayın zaman çizelgesi önemlidir. Hedef (tapu iptali–tescil, alacak, tazminat vb.) netleştirilerek doğru dava türü seçilir.

“Kopyala–yapıştır” sözleşmeler en pahalı hatadır. En kritik başlıklar genellikle:

• Kapsam ve teslim/ifa ölçütleri (ne zaman “tamamlandı” sayılacak?)
• Ücret–ödeme planı (vade, temerrüt, faiz, ispat)
• Fesih ve cezai şart (ne zaman, nasıl, hangi sonuçlarla?)
• Uyuşmazlık çözümü (yetki, arabuluculuk, delil sözleşmesi)

Belge gücüne ve borçlu davranışına göre; ihtar, arabuluculuk, dava veya icra seçenekleri değerlendirilir. Amaç “en hızlı işlem” değil; tahsil ihtimali yüksek ve sürdürülebilir yoldur.

Ortaklık ihtilaflarında; sözleşme/ana sözleşme, karar defterleri, mali kayıtlar ve fiili yönetim düzeni incelenir. Hedefe göre (yönetim, ayrılma, pay devri, tazminat vb.) doğru hukuki yol belirlenir.

Marka tescili; markanın koruma alanını netleştirir ve ihtilaflarda güçlü bir dayanak sağlar. Tescilsiz kullanım bazı durumlarda önem taşısa da, korumanın kapsamı ve ispat yükü farklılaşabilir. Pratikte doğru sınıf stratejisi + doğru başvuru kritik fark yaratır.

Uluslararası başvurularda; hedef pazar, sınıflar, benzer markalar ve itiraz riskleri analiz edilir. Sadece başvuru değil; portföy yönetimi ve ihtilaf senaryosu da planlanır.

Önce deliller toplanır (kullanım örnekleri, satış sayfaları, reklamlar, ekran görüntüleri, fatura vb.). Ardından hedef belirlenir: ihtar, uzlaşma, dava ve/veya tedbir talepli süreç. Strateji; hız–risk–maliyet dengesiyle kurulur.